:D

Weet je waar ik zo'n godsgruwelijke hekel aan heb? Aan foto's waarop je geacht wordt te lachen. Een quasi-serieuze kop is geen probleem (klik voor bewijs), maar zodra er ook maar iets van gedwongen spontaniteit en vrolijkheid bij moet komen kijken.. boy do we have a problem.

Misschien komt het ook omdat ik 't principe niet snap. Leuk en aardig als er toevallig een foto wordt genomen als ik lach, maar zo'n geforceerde NU GA JE LACHEN KLOOTZAK-foto.. nah.

Maar ik wíl het wel. Ik wil ook leuk lachend op een foto staan, en niet als een of andere bezeten wezel. Ik wil zo'n charmante Française zijn, of zo'n temperamentvolle Spaanse, die beide altijd mooi op de foto staan. Ik wil ook foto's kunnen bekijken zonder alleen maar te kunnen denken: "Oh gloria, lord have mercy en laat de andere mensen niet zien hoe ik er weer op sta als een hondsdolle otter." Dat doen ze echter wel meestal, helaas.

Dus, lieve Goden op de berg van Olympos, geef mij een fotogenieke lach. Bij voorbaat dank. Van mij, maar ook van de rest van de mensheid.