woensdag 5 juni 2013

Een overgedramatiseerd en moraliserend stukje tekst

Ik zit in de tuin, met als enige omgevingsgeluid het ruisen van de jonge blaadjes en het tjirpen van dito vogeltjes. De geur van mijn versgebakken frambozencake omarmt de iconische geur van lente, van lammetjes en de verlegen zon en ijsjes eten. Ik kijk om me heen, en besef me dat ik gelukkig ben. Op dit moment, niet denkend aan mijn medemens noch aan de dingen die me nog te wachten staan en de dingen die ik nog moet gaan doen. Geluk zit in de kleine dingen, niet in de grootscheepse pogingen gelukkig te zijn.

dinsdag 4 juni 2013

Hospiteervak

Ja fijn hoor, dat ik nu weet hoe ik moet differentiëren en wat een peripeteia is, maar niemand heeft me ooit verteld dat hospiteren zo vreselijk is. Er zou een verplicht Hospiteervak moeten komen op elke school, dan word je nog een beetje voorbereid op deze kwelling.

ps ja ik had dus gister een hospiteeravond en ja het ging dramatisch

maandag 3 juni 2013

Het zware leven van een eindexamenkandidaat

Dus ja, vorige week donderdag eindigde het eerste tijdvak van mijn examens.. en toen? Ik heb 2 dagen gewerkt, ben een dagje naar Amsterdam geweest en zit nu een jurk te zoeken voor m'n diploma uitreiking. Kut leven, hoor.
ps. Het wordt deze beaut denk ik
pps. Oh lord ik zat gister in Amsterdam aan het IJ te lunchen met de zon op m'n gezicht en een glas verse muntthee in mijn handen (dat ik per ongeluk een broodje brie had besteld terwijl ik helemaal geen brie lust vermeld ik even niet) (o toch wel haha!!!) met een nieuw boek en een blouse (samen voor het mooie bedrag van 3,50) in mijn tas. Ik wilde nooit meer weg.
ppps. Ik had mijn hele gezicht ingesmeerd met zonnebrand (gezichtszonnebrand hoor, weest niet gevreesd) maar was mijn haarlijn vergeten. Dat resulteerde in een verbrande bovenkant van m'n voorhoofd, fucking sexy ja

donderdag 30 mei 2013

Ja hooooooi!!!!!

Ja zucht steun omg ah, na een klein technisch probleempje betreffende het examen Frans (geen uitleg nodig, I suppose?) maakte ik niet gisteren maar vandaag mijn laatste examen. Even goed kut, maar goed. Ik overleefde het, en zit nu op m'n luie reet op mijn nieuwe laptopje dit te typen (omgeven door chocoladetaart en Merci's, tough life).

En nu? Ik weet niet. Ik heb 3 maanden vakantie (holy jezus, 3 maanden terug was het 1 maart. Dat is eeuwen geleden, hoe ga ik 3 maanden vol krijgen?) (Nee oké dat heb ik niet gezegd), en tot nu toe staat er een citytrip Stockholm, een cursus abstract schilderen, duizend bezoekjes aan Amsterdam (beginnende deze zondag), 1.5 week Engeland en een shitload aan werken op het programma. En oh ja, een kamer in Amsterdam zoeken - dat is eigenlijk best wel een fulltime bezigheid.

En ik vind 't prima. Ik had het liefste de hele vakantie volgepland met allemaal reisjes naar allerlei uithoeken van de wereld, maar goed: geld. Dus nu spend ik mijn time als ex-scholier (hopelijk) en student-in-spé met niks doen en werken. Seems legit.

ps mijn hemel dit toetsenbord typt echt als een tierelier, ik voel me echt een soort secretaresse

zondag 12 mei 2013

Ja tot zo hè

Tot over 2,5 weekje, als ik (hopelijk) voor altijd en altijd klaar ben met Nederlands/Kunst/Eco/Geschiedenis/Engels/Wiskunde/Duits/Grieks/Frans. Adem in, adem uit.

woensdag 8 mei 2013

Meh

Dus. De kamer. Die gaat niet door.

Ik zou maandagavond gaan kijken, maar zondagavond kreeg ik een berichtje dat de kamer al verhuurd was aan een ander meisje. AU.
Zo jammer! Ik had al allerlei plekjes opgezocht om te gaan werken, ik had de afstand naar m'n faculteit opgezocht, de afstand naar het Vondelpark, ik had interieurtjes bekeken.

Maar goed: dit was pas m'n eerste poging, dus ik ben niet depressief nu (ok wel een beetje). Op zoek naar m'n volgende huisje-in-spé!

zaterdag 4 mei 2013

vrijdag 3 mei 2013

Thank god voor bedankt

De titel is wat raadselachtig, maar dit zal ik volledig uitleggen.
Het is mij altijd een beetje een raadsel waar nou precies de grens van 'je' en 'u' is. Tegen mijn leraren zeg ik in het algemeen 'u' (gymleraren en leraren die stiekem nog 15 zijn vormen hierbij een uitzondering), maar wat moet ik tegen mijn buren zeggen? Ik ben zo'n noob die elke mogelijke zin waar een aanspreekvorm in voorkomt ontwijkt, maar dat resulteert soms in wat ongemakkelijke situaties ("ja, ik bleef maar even bij hem tot u... eh.. je.. ehhh... iemand... thuis was").

Zo ook net, toen ik mijn buurvrouw (via de "whatsApp" zoals zij dat mooi visueel verwoord) wilde bedanken. Ik typte eerst "dank u", maar dat voelde zo formeel dat ik het maar snel weg haalde (met als resultaat dat ik bijna die smiley met die hartjesmond stuurde.. awkward). "Dank je" klinkt ook zo ey ma niggah waddup, dus dat was ook niet echt geschikt. En toen scheen het licht der hemelen op me a.k.a. kreeg ik een ingeving: "bedankt"! De perfecte oplossing!

Eind goed, al goed (al heb ik wel bedankz gestuurd, in plaats van bedankt.. Nou ja, je kan niet alles hebben).

donderdag 2 mei 2013

Kolderdag ok

Ga me niet vertellen dat jullie niet weten welk filmpersonage ik probeerde uit te beelden.
(hint: het is black en een dier)

woensdag 1 mei 2013

Ja hoi

Het leven, hè jongens.. het leven neemt m'n tijd in.

Maar wat er in de tussentijd is gebeurd: ik heb m'n schoolexamen definitief afgesloten (hoezee!), zit nu in mijn twee-weekse leerperiode (is wel te merken ja, nu ik opeens ga bloggen), ga maandagavond bij een kamer in Amsterdam kijken (!), en ik ging hardlopen (wereldnieuws).
Ja, er is dus geen reet gebeurd. Behalve de kamer in Amsterdam, dat is dan nog wel noemenswaardig. Het is eng, want die kamer zou per 1 juni zijn en mijn examens eindigen 29 mei. Ik hoef er natuurlijk niet per se 1 juni in, maar ik moet dan wel een hele zomervakantie (= 3 maanden) betalen terwijl ik niet in tha house ben. Dat houdt me een beetje tegen, maar het idee van een dakterras/Oud-Zuid/houten vloer/15m² weegt daar wel tegen op. Dilemma's jongens, dilemma's.

Verderrrrrrrrrrrr heb ik geen ene moer zin meer om te leren, en is mijn concentratieboog ook niet langer dan 15 minuten. Ik zat bijvoorbeeld net economie te leren, toen ik het woord 'cao' tegenkwam, en toen ging ik op de horeca cao googlen, en toen klikte ik door, en nog een keer, en toen zat ik opeens op Facebook. Huh.