Vijf en een halve week geleden bestelde ik een tas bij de Topshop. Ik zal het nog even voor je typen: vijf en een halve week geleden. Dat is meer dan een maand.
Na 3 weken stuurde ik Topshop een mailtje. Ene Elisabeth antwoordde (na 1 week) dat ik 3 weken moest wachten. Ik mailde met m'n beste Engels terug dat ik al 4 weken had gewacht. Een week later mailde Isadora (ik heb zoveel vrienden gemaakt bij de Topshop) terug dat ik een volledige refund zou krijgen, en dat die binnenkort op mijn account zou staan. Ik blij.
Kom ik vandaag thuis, ligt die tas er. HA, Topshop, HA!
dinsdag 19 maart 2013
Alle Stockholm-lovers verzamelen!
Ik heb al een beetje geresearched hier en daar, maar ik ben benieuwd naar tips van mensen die zélf in Stockholm zijn geweest, en niet naar die van stomme reisbureaus. En aangezien ik feilloos op jullie smaak vertrouw, zijn alle mogelijke tips welkom! Laat je helemaal gaan onderin de comments!
maandag 18 maart 2013
Kleine meisjes worden groot
.. en moeten zich aanmelden voor een vervolgstudie. En deze kleine meid heeft dat zojuist gedaan.
Ik was er eeuwen van overtuigd dat het kunstgeschiedenis ging worden, studie leek me leuk, mensen leken me aardig, maar.. er was altijd dat gevoel van "nee.. nee dit is het niet". Een soort steekje in m'n maag.
Dus keek ik verder. Ik wilde eigenlijk iets met cultuur, iets over de psyche van de mens, iets over ménsen. Maar ik dacht: ja dikke doei, dat bestaat niet. Nou, mooi wel dus. Culturele Antropologie klonk me perfect in de oren, ik liep een dag mee aan de UvA, haatte het college (wtf, Methoden en Techniek? UvA, als je studenten wil werven moet je ze niet naar "het saaiste college van de hele studie" (aldus m'n meeloopmama) laten gaan), hield van de mensen en het hippiegebouw waar je chill thee en koffie kon drinken en met mensen kon praten.
Ondanks het ronduit saaie college, heb ik met toch aangemeld. Ik weet niet, het voelt goed. Volgend jaar waggel ik (hopelijk) dus elke morgen over het Rokin en Damrak naar m'n collegezalen in de Oudemanhuispoort. Kannie wachten!
Als iemand nu nog durft te zeggen dat ik mezelf de uitkering in ga studeren, dan eh.. kom ik diegene vannacht vermoorden in zijn slaap. En ik ben eng hoor.
Ik was er eeuwen van overtuigd dat het kunstgeschiedenis ging worden, studie leek me leuk, mensen leken me aardig, maar.. er was altijd dat gevoel van "nee.. nee dit is het niet". Een soort steekje in m'n maag.
Dus keek ik verder. Ik wilde eigenlijk iets met cultuur, iets over de psyche van de mens, iets over ménsen. Maar ik dacht: ja dikke doei, dat bestaat niet. Nou, mooi wel dus. Culturele Antropologie klonk me perfect in de oren, ik liep een dag mee aan de UvA, haatte het college (wtf, Methoden en Techniek? UvA, als je studenten wil werven moet je ze niet naar "het saaiste college van de hele studie" (aldus m'n meeloopmama) laten gaan), hield van de mensen en het hippiegebouw waar je chill thee en koffie kon drinken en met mensen kon praten.
Ondanks het ronduit saaie college, heb ik met toch aangemeld. Ik weet niet, het voelt goed. Volgend jaar waggel ik (hopelijk) dus elke morgen over het Rokin en Damrak naar m'n collegezalen in de Oudemanhuispoort. Kannie wachten!
Als iemand nu nog durft te zeggen dat ik mezelf de uitkering in ga studeren, dan eh.. kom ik diegene vannacht vermoorden in zijn slaap. En ik ben eng hoor.
zondag 17 maart 2013
Instagramreceptje: rozijn-havermoutkoeken
Deze heerlijk robuuste (ik wilde dat woord altijd al gebruiken... kan ik afstrepen van mijn non-existent Bucketlist) rozijnenkoeken bakte ik casually tussen school en een debat maken met klasgenootjes door. That's how I roll ma friend.
Men neme:
1 cup* bloem (of 1/2 cup volkorenmeel en 1/2 bloem)
1/2 theelepel zout
1 theelepel bakpoeder
snufje kaneel
1/3 cup niet al te sterk smakende olie (kokosolie, rijstolie, milde olijfolie, zonnebloemolie)
1/2 tot 2/3 cup (riet)suiker
1 ei
1/2 cup havermout
1/2 cup rozijnen
Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng de bloem, zout, kaneel en bakpoeder in een kleine kom. Mix in een grote kom de olie, suiker, het ei. Doe vervolgens de droge ingrediënten bij de natte, roer goed door en voeg de havermout en rozijnen toe.
Verdeel het deeg in kleine (of in mijn geval: immense) koekjes, leg ze op een bakplaat die bekleed is met bakpapier, en bak ze in de oven voor ongeveer 16 minuten (als ze zo groot zijn als die van mij, waardoor je 4 van deze baby boos uit je deeg krijgt, moeten ze zeker wel 22 minuten erin).
Even laten afkoelen en juuuummmmmmmie!
* Ik bak altijd met behulp van cups. En nee, nu niet je ondergoed-la openen (ha-ha-ha..), maar wel naar de Albert Heijn racen om measuring cups te kopen, zoals deze. Alleen dan blauw. En rond. En plastic. Ok, eigenlijk lijken ze er helemaal niet op. Maar, in ieder geval: ze zijn ontzettend handig!
zaterdag 16 maart 2013
Dankje, Hogere Macht (als je bestaat?)
Dit wordt een heel Zweverige En Te Positieve post, maar ik wilde 'm schrijven dus dan doe ik dat.
Ik besefte me laatst, nadat mijn moeder vertelde over een vriendin van haar die het zeker niet getroffen heeft met de gezondheid van haar kinderen, hoe dankbaar ik eigenlijk moet zijn dan ik gewoon gezond ben.
Dat ik al mijn armen nog heb, mijn benen, dat ik een goed stel hersens heb. Dat ik gewoon kan ademen, kan kijken, kan luisteren en spreken. Dat ik niet in een rolstoel noch rollator zit, dat ik niet constant met infusen moet rondlopen of elke week naar het ziekenhuis moet voor controle. Dat ik niet elke halve dag door mijn ouders moet worden ingepakt met verband over mijn hele lichaam.
En ik ben niet perfect, ik ben niet een supermodel of brainiac of supersocializer, maar ik ben wel "compleet" en kan normaal functioneren in deze maatschappij. En daar ben ik me pas sinds kort van bewust. En eigenlijk, ben ik een van de weinigen die het voorrecht heeft om gewoon gezond te zijn, om gelukkig rond te huppelen op deze aardkloot.
En daar ben jij er - waarschijnlijk - ook één van. Dus eh, gefeliciteerd man. Maak er wat moois van, van dit leven.
Ik besefte me laatst, nadat mijn moeder vertelde over een vriendin van haar die het zeker niet getroffen heeft met de gezondheid van haar kinderen, hoe dankbaar ik eigenlijk moet zijn dan ik gewoon gezond ben.
Dat ik al mijn armen nog heb, mijn benen, dat ik een goed stel hersens heb. Dat ik gewoon kan ademen, kan kijken, kan luisteren en spreken. Dat ik niet in een rolstoel noch rollator zit, dat ik niet constant met infusen moet rondlopen of elke week naar het ziekenhuis moet voor controle. Dat ik niet elke halve dag door mijn ouders moet worden ingepakt met verband over mijn hele lichaam.
En ik ben niet perfect, ik ben niet een supermodel of brainiac of supersocializer, maar ik ben wel "compleet" en kan normaal functioneren in deze maatschappij. En daar ben ik me pas sinds kort van bewust. En eigenlijk, ben ik een van de weinigen die het voorrecht heeft om gewoon gezond te zijn, om gelukkig rond te huppelen op deze aardkloot.
En daar ben jij er - waarschijnlijk - ook één van. Dus eh, gefeliciteerd man. Maak er wat moois van, van dit leven.
vrijdag 15 maart 2013
Geheime Preview!!! BIG NEWS!!
Misschien is de titel ietwat gedramatiseerd (kuch), maar vanaf vrijdag 22 maart hang ik met nog een tiental anderen in museumGouda, met een waar meesterwerk al zeg ik het zelf.
Nee grapje. Echt. Ik sta dan wel bij het jaarboek bij ons op school bovenaan bij 'Wie is het creatiefst?' (moet je nagaan hoe a-creatief de rest is.... sukkels.....), maar het wil bij mij nooit echt lukken, dat creatief zijn. Ik houd graag de schijn op creatief te zijn, dat wel.
Maar bon: het thema van onze expositie was Verrassing, en nadat vele verschillende ideeën de revue waren gepasseerd, werd het een gedicht. Dus, bij dezen: voor jullie een speciale preview!
Nee grapje. Echt. Ik sta dan wel bij het jaarboek bij ons op school bovenaan bij 'Wie is het creatiefst?' (moet je nagaan hoe a-creatief de rest is.... sukkels.....), maar het wil bij mij nooit echt lukken, dat creatief zijn. Ik houd graag de schijn op creatief te zijn, dat wel.
Maar bon: het thema van onze expositie was Verrassing, en nadat vele verschillende ideeën de revue waren gepasseerd, werd het een gedicht. Dus, bij dezen: voor jullie een speciale preview!
donderdag 14 maart 2013
Addiczione
Dat is mijn interpretatie van het Italiaans. Gewoon een Engels woord nemen + -zione achter zetten = totaal geloofwaardig.
Maar goed. Mijn recente addiczione is overduidelijk: couscoussalade. Met komkommers, zonder komkommers, met zongedroogde tomaat, avocado, pomodori tomaat, munt, gegrilde aubergine, pompoenpitten.. noem het maar op, ik eet het allemaal. Beetje olijfolie, beetje azijn, beetje zout, beetje peper.... oh yeah.
Ook lekker in een oh so classy Tupperwarebakje mee naar school/werk/zwemles.
Maar goed. Mijn recente addiczione is overduidelijk: couscoussalade. Met komkommers, zonder komkommers, met zongedroogde tomaat, avocado, pomodori tomaat, munt, gegrilde aubergine, pompoenpitten.. noem het maar op, ik eet het allemaal. Beetje olijfolie, beetje azijn, beetje zout, beetje peper.... oh yeah.
Ook lekker in een oh so classy Tupperwarebakje mee naar school/werk/zwemles.
woensdag 13 maart 2013
Haaaaaallo dan!
Bloggen is niet meer voor mij, geloof ik. Ik wil zo'n enthousiasteling zijn, die elke morgen wakker word en van wie de eerste gedachte over z'n blog gaat. Die altijd barstensvol ideeën zit en die ook echt goed kan uitwerken. Die op de mooiste plekken komt, die wonderschoon fotografeert, beschrijft, heerlijke dingen proeft.
En daar ben ik dan. De mooiste plek die ik op een dag zie is mijn bed, mijn eerste gedachte 's ochtends vroeg is niet mijn blog ("Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee wekker neeeee ik leg net 5 minuten"), en ik beschrijf dingen niet mooi. Maar ja. Ik moet ergens mijn de gedachten waarmee mijn hoofd overstroomt kwijt, en dat is dan maar hier hè.
En daar ben ik dan. De mooiste plek die ik op een dag zie is mijn bed, mijn eerste gedachte 's ochtends vroeg is niet mijn blog ("Neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee wekker neeeee ik leg net 5 minuten"), en ik beschrijf dingen niet mooi. Maar ja. Ik moet ergens mijn de gedachten waarmee mijn hoofd overstroomt kwijt, en dat is dan maar hier hè.
vrijdag 15 februari 2013
Melluk
Ik zat een beetje filosofisch voor me uit te staren toen ik ziek op bed lag, en toen bedacht ik me opeens dat het eigenlijk ontzettend raar is dat wij melk van een koe drinken. Ik bedoel: WAAROM?
Wij zijn het enige "dier" dat melk van een ander dier drinkt, en dat slaat eigenlijk nergens op. Het is bedoeld voor kalfjes, en wij zijn volwassen mensen en drinken ook melk? Crazy peeps.
En nu staat er 175 gram hazelnoten te weken in een liter water. Wat een leven.
ps. I'll keep you posted on dit hazelnootmelkavontuur, want hazelnootmelk uit pakken vind ik echt niet te verorberen. Hopen dat dit beter is.
Wij zijn het enige "dier" dat melk van een ander dier drinkt, en dat slaat eigenlijk nergens op. Het is bedoeld voor kalfjes, en wij zijn volwassen mensen en drinken ook melk? Crazy peeps.
En nu staat er 175 gram hazelnoten te weken in een liter water. Wat een leven.
ps. I'll keep you posted on dit hazelnootmelkavontuur, want hazelnootmelk uit pakken vind ik echt niet te verorberen. Hopen dat dit beter is.
woensdag 13 februari 2013
Allergisch voor luxeproblemen? Lees dit niet
Ik ga mijn leven beteren. Ik weet dat dat een hele belofte is om te maken, maar ik voel dat het gaat lukken. Misschien willen jullie weten in welk opzicht? Misschien ook niet eigenlijk. Whatever. Ik ga het toch vertellen.
In mijn bescheiden kamertje van 2,5 bij 4 boven in ons huis slaap ik. En als ik wakker word, zie ik links van me een kledingrek parmantig gemonteerd aan de muur. En het is alsof ik het rek kan horen kreunen (sorry als dit zorgt voor andere associaties dan die ik probeer op te wekken) onder het gewicht van al de kleding die het ding moet dragen.
Dus. Ik besloot minder kleding te gaan kopen. Minder sieraden. Minder focking nagellak. Ik heb te veel! En dat is een ontzettende First World Problem, maar ja.. het is wel mooi dikke kut met peren. Welk derdewereldlandkindje zit te wachten op 30 flesjes nagellak in de meest vulgaire kleuren? Welk zielig Hongaars kindje zal blij worden van een kort jasje in slangenprint? Dat bedoel ik. Geen één.
En ik weet dus mijn god niet waar ik die kleding moet laten. Ik heb nu een selectie gemaakt van Wow Dit Is Amazing En Ga Ik Forever Dragen en een selectie met Hmm Dit Is Een Twijfelgeval Echt Twijfel Gewoon. Die laatste selectie heb ik in een vuilniszak gestopt, bekijk ik over een halfjaar weer, en als ik er dan nog steeds niets leuk bij zit, dan gaat het weg naar de Bak van Max.
De HDIETETG-stapel:
Ik vond het persoonlijk een goede vinding, als ik dat even bescheiden mag brengen.
In mijn bescheiden kamertje van 2,5 bij 4 boven in ons huis slaap ik. En als ik wakker word, zie ik links van me een kledingrek parmantig gemonteerd aan de muur. En het is alsof ik het rek kan horen kreunen (sorry als dit zorgt voor andere associaties dan die ik probeer op te wekken) onder het gewicht van al de kleding die het ding moet dragen.
Dus. Ik besloot minder kleding te gaan kopen. Minder sieraden. Minder focking nagellak. Ik heb te veel! En dat is een ontzettende First World Problem, maar ja.. het is wel mooi dikke kut met peren. Welk derdewereldlandkindje zit te wachten op 30 flesjes nagellak in de meest vulgaire kleuren? Welk zielig Hongaars kindje zal blij worden van een kort jasje in slangenprint? Dat bedoel ik. Geen één.
En ik weet dus mijn god niet waar ik die kleding moet laten. Ik heb nu een selectie gemaakt van Wow Dit Is Amazing En Ga Ik Forever Dragen en een selectie met Hmm Dit Is Een Twijfelgeval Echt Twijfel Gewoon. Die laatste selectie heb ik in een vuilniszak gestopt, bekijk ik over een halfjaar weer, en als ik er dan nog steeds niets leuk bij zit, dan gaat het weg naar de Bak van Max.
De HDIETETG-stapel:
Ik vond het persoonlijk een goede vinding, als ik dat even bescheiden mag brengen.
Abonneren op:
Posts (Atom)