Whoop whoop whoop!

Kleine confession: ik wist niet waar de printscreen-knop zat op m'n nieuwe laptop. Au.

Gut, ik word later Lonely Planet-boekjesschrijver. Wat is het heeeerrrrlok om nieuwe plekjes te ontdekken en die te delen met de Grote Boze Wereld! En zeker als het zo'n prachtige stad als Stockholm betreft (jaaaaaaaaaaaaaaa Myrthe het is nu wel duuuuuidelijk dat je het een mooie stad vindt okeeeeeeheee).

Dus: klik op de printscreen (grote meid), en je wordt vanzelf meegenomen naar de wondere wereld van de Stockholm Reisgids. Wat een magie!

Life update zomfg ~~~~

Ja dus. Wat is dat toch met mij, dat ik van die fases heb van OMFG MOET BLOGGEN 4 POSTS PER DAG NIET TE STOPPUHHHHH, en dan een dag is het weg en ben ik maanden foetsie. En het is niet dat ik het heel druk heb of zo, helemaaaaal niet, maar ik denk aan 'goh ik moet nu eigenlijk een blogje schrijven', en dan denk ik 'meh'. Dus dan gebeurt er niks.

Maarrrrrr hallo. Ik heb de afgelopen weken muchos gewerkt, ben drie daagjes naar Stockholm geweest (o mijn god, wat een geweldige stad! Ik wil er later wonen! Overal mooie mannen met baarden en hipsterbril, overal lange mensen, overal vega opties, overal heerlijk gebak, iedereen is aardig en spreekt vloeiend Engels, er is mooie natuur, winkels, water, en toen ik er was ook nog zon. Jeetje. Ik wist echt niet dat een stad zo heerlijkmooifijn en thuis kon voelen), een beetje geshopt hier en daar en voor de rest heb ik me vooral beziggehouden met hetgeen me mij 10 jaar korter gaat laten leven van stress en onmogelijkheid: een kamer in Amsterdam vinden.
Nee, die heb ik nog steeds niet. Men wil werkende mensen, mensen die klaar zijn met hun studie, mannen, mensen die heel erg van een FISSAHHH houden, out-going people. Of de kamer is 850 per maand (geen grap, 850 euro per maand. Zoveel geld!). En daar kom ik allemaal niet voor in aanmerking. Maar ik houd moed en houd het idee van 'als ik eenmaal daar m'n colleges volg komt het goed'. Dus dat hoop ik.

En nu ga ik een reisgidsje voor Stockholm schrijven en nagenieten. Schrik niet als je over een jaartje of 10 in Stockholm loopt, een 28-jarige ziet van 1.85 m, antropoloog van beroep, heerlijk browsend in één van de tientallen natuurwinkels van de mooiste stad op aard. Dat ben ik.

Hey yha

Dit typ ik vanaf mijn totaal onergonomisch verantwoorde touchscreen van mijn telefoon. En dat, lieve mensen, is niet voor niets. Mijn 3-weken oude laptop heeft besloten totaal niet meewerkend te zijn, waardoor ik nu overleef door muziek op de iPad en internet op mijn telefoon. Die leef is zwaar.

Maar goed. Watskeburt? Nou ja op zich slaagde ik voor m'n gymnasiumdiploma met een nette 7.5 gemiddeld. Blij! Vier juli diploma uitreiking, daarvoor nog even een citytripje Stockholm (zoveel zin in!!) en een paar examenfeestjes (nu klink ik all nice 'n cool maar oeps ik ben niet zo van de feessies eigenlijk).

Eind van deze beknopte mededeling. Ik schrijf een uitgebreid verslag als ik mijn laptopdushi weer gereanimeerd heb!

Ps dat random boeket was een HEYYY JE BENT GESLAAGD ALLANG
VERWACHT DUS WE SCHREVEN DE GEFELICITEERD-KAART DIE ERBIJ ZAT VÓÓR DE UITSLAG-cadeau van mijn paps en mams!

Het brein is gek

Ik ben het meeste a-medische wezen op deze aardbol, maar hersenen en het menselijk gedrag kunnen me zo fascineren. Ik zat bijvoorbeeld laatst weer eens filosofisch voor me uit te staren, en vroeg me af waarom mensen het ene wel mooi vinden, en het andere niet.

Om dit abstracte voorbeeld wat begrijpelijker te maken voor de normaal functionerende mens, een voorbeeldje (met plaatjes, omdat dat altijd goed werkt). 

Bron: samuipedia (ja dit is Koh Samui.... one day)

Waarom vinden we dit zo mooi? Ik bedoel, ja duhhhhhhhh het water ziet er heerlijk uit (waarom?), de plantjes zien eruit alsof ze genieten van een heerlijk zonneke (waarom?) en ik zou geen nee zeggen tegen een baantje trekken hier.. maar wáárom niet? Waarom is dit ongeveer het evenbeeld van de hemel? Waarom "klopt" dit?

Nog een gekkigheid van De Mensheid: waarom vinden we niet allemaal hetzelfde lekker, vinden we niet hetzelfde mooi, of zoeken we niet hetzelfde in een vriendschap/relatie (ja, dit is diep jongens, dit is diep)? Dit zal vast in de oertijd ook al zijn geweest (of niet? Was het toen: het mannetje met de grootste knuppel (ha, zo dubbelzinnig) is De Hunk Van De Groep, en een grote knuppel (hihi) was het enige wat de wijffies zochten?), of is dit over de jaren heen juist steeds meer ontwikkeld? Is het daarnaast een kwestie van nature, of van nurture? 

VRAGEN, jongens, vragen. Moeilijke dingen in het leven, lastig maar ook interessant om over na te denken. Vind ik dan.

Dus eh, kom maar op met die antwoorden. Verlos me!

Hot girl on video!!! Click here!!!! Ja ofnie

Omdat ik niet wil dat jullie verdrinken in de lappen tekst die ik post, even wat videomateriaal.

Over 4 weekjes heb ik op dit moment (hopelijk!) mijn gymnasiumdiploma in mijn hand. Mijn hemel, ik kruip de kerk uit terwijl ik de vloer kus, geloof ik. Maar voor dit Special Event (altijd fijn, excuses voor je zelf verzinnen om aankopen mee te rechtvaardigen) heb ik natuurlijk wel een amazingly pretty jurk nodig. En dit weten jullie wellicht niet van me, maar ik draag nooit rokken of jurken. Onderstreept, ja. De keren dat ik in een jaar iets niet-broekigs draag zijn op één hand te tellen, al brengt mijn versgekochte oudroze maxirok (lang genoeg voor deze reuzin!) daar wel een verandering in. Maar voor de rest - je zal mij alleen op gala's of heel sporadisch op een gewone dag wanneer ik ben overvallen door spontane rokdragerigheid, een rok zien dragen.
Of bij een diploma-uitreiking, dus.

De Jurk (op De Dag met een knalroze lippenstiftje):

Weer een nieuwe desillusie

Vol verwachting klopte mijn hart toen ik dinsdagochtend thuis kwam en er een pakketje op me lag te wachten. Een cadeautje van jezelf aan jezelf, altijd fun bij gebrek aan een verjaardag/pakjesavond in de buurt.
Ik wist al wat erin zou zitten: mijn perfecte, als beloning voor het afsluiten van mijn examens bestelde(ja je moet jezelf verwennen ok), MAC lippenstift (#3). Deze, om precies te zijn.

Alsof ik plotseling door de duivel bezeten was opende ik de kartonnen doos. Die was trouwens circa 20 keer zo groot als de lippenstift zelf - arme boompjes.. Maar goed. Ik haalde de dop van de lippenstift af, deed de altijd sexyyyyyyyyy move van het draaien van de lippenstifthuls en bracht 'm aan.

Niks. Helemaal niks. Ik had een lippenstift van 18 euro gekocht die precies dezelfde kleur is als mijn lippen.

Dit, jongens en meisjes, dit is mijn leven. And I'm absolutely loving it.

Ik had trouwens ook nog een hypoallergene mascara besteld van Clinique (21,80) voor mijn uiterst gevoelige traanoogjes, en een dag later was 'ie met 65% korting in de sale. Geslaagde bestelling dit, dus.

Oooongemaaaakkeliiiiijkkk yeahahahh

Ja weet je hè, ik moet soms op m'n werk in mijn uppie afsluiten. Zes uur gaan we (=koffiezaak) dicht, nette tijd al zeg ik 't zelf. Vóór zes uur (lees: vanaf vijf uur) begin ik altijd al met subtiel de gebakjes uit de vitrine te halen, de vlaggen naar de berging te brengen en alle suiker-/melk-/zoetjesbakjes aan te vullen.

Dan is het zes uur. En dan zit er nog iemand in de zaak. Zo ook afgelopen dinsdag. Op zich geen ramp, ik liep naar de betreffende persoon toe en zei met mijn allerliefste, honingzoete stem: "We gaan helaas sluiten..." (krachtig, kort doch casual - zo vond ik zelf). Het antwoord van deze monsieur? "Ja."
En hij blijft zitten.

Nou vráág ik je, kan ik het nog onsubtieler brengen? Moet ik 'm aan z'n nekvel naar buiten slepen? Gaan stofzuigen voor zijn neus? Gewoon het alarm aanzetten? Come ooonnnn, ik weet blabla mannen snappen hints niet leuterdeleuter, maar jongens.. nee. Dit exemplaar was gewoon stronteigenwijs. OPZOUTEN.

Een overgedramatiseerd en moraliserend stukje tekst

Ik zit in de tuin, met als enige omgevingsgeluid het ruisen van de jonge blaadjes en het tjirpen van dito vogeltjes. De geur van mijn versgebakken frambozencake omarmt de iconische geur van lente, van lammetjes en de verlegen zon en ijsjes eten. Ik kijk om me heen, en besef me dat ik gelukkig ben. Op dit moment, niet denkend aan mijn medemens noch aan de dingen die me nog te wachten staan en de dingen die ik nog moet gaan doen. Geluk zit in de kleine dingen, niet in de grootscheepse pogingen gelukkig te zijn.

Hospiteervak

Ja fijn hoor, dat ik nu weet hoe ik moet differentiëren en wat een peripeteia is, maar niemand heeft me ooit verteld dat hospiteren zo vreselijk is. Er zou een verplicht Hospiteervak moeten komen op elke school, dan word je nog een beetje voorbereid op deze kwelling.

ps ja ik had dus gister een hospiteeravond en ja het ging dramatisch

Het zware leven van een eindexamenkandidaat

Dus ja, vorige week donderdag eindigde het eerste tijdvak van mijn examens.. en toen? Ik heb 2 dagen gewerkt, ben een dagje naar Amsterdam geweest en zit nu een jurk te zoeken voor m'n diploma uitreiking. Kut leven, hoor.
ps. Het wordt deze beaut denk ik
pps. Oh lord ik zat gister in Amsterdam aan het IJ te lunchen met de zon op m'n gezicht en een glas verse muntthee in mijn handen (dat ik per ongeluk een broodje brie had besteld terwijl ik helemaal geen brie lust vermeld ik even niet) (o toch wel haha!!!) met een nieuw boek en een blouse (samen voor het mooie bedrag van 3,50) in mijn tas. Ik wilde nooit meer weg.
ppps. Ik had mijn hele gezicht ingesmeerd met zonnebrand (gezichtszonnebrand hoor, weest niet gevreesd) maar was mijn haarlijn vergeten. Dat resulteerde in een verbrande bovenkant van m'n voorhoofd, fucking sexy ja